DZIABAGOWO - frecia norka w internecie

To już miesiąc nie ma z nami Mistrza?

2010-03-28T18:34:00.006+02:00

Czas ponoć leczy rany, ale nie wszystkie :(

Tęsknimy za Tobą, Dziabągu, białogłowa fretko...

Kiedyś... na przykład 5 lat temu, to były czasy!!!
Byłeś zdrowy, energiczny, ot co, byłeś szaloną fretką!!!
Futerko Twoje było przepiękne, gęste, a kolor żółty/złoty dominował!
Nie było nigdy spokoju, bo chciałeś się ciągle bawić... szczególnie o 5 rano,
a to z Dyzkiem-kumplem od frecich zapasów, a to z córką Tasią-mała łobuziczką,
a to z duuużymi (ludzkim) fretkami!

Dziabąg i jego ukochany banan

Aż przyszła starość, choroby i słabość...
Ale pomimo roku walki z nieznośnie nachodzącymi Cię poważnymi chorobami i wieloma bolączkami i niedomogami, byłeś pogodny, przyjazny i towarzyski!

Dziabąg dogrzewany

Bardzo Ci dziękujemy za każdy dzień, który spędziliśmy z Tobą
i dla Ciebie!

Dyziu, dlaczego???

2010-03-15T23:08:00.009+01:00

Właśnie mija tydzień, od kiedy nie ma z nami Dyzia...

Naszego szuracza, tupacza, szwendacza...
fretki o nadłuższym ogonku, najdłuższych wąsikach, najdłuższych kiełkach, najczarniejszym nosku, najokrąglejszych oczkach...
najłagodniejszej freciej naturze...
freciego Przytojniaczka, który skradł niejedno serce...

Osiem dni minęło, od kiedy serce Dziabąga przestało bić...
a Ty, wielki miłośniku Wujcia Dziabąga...
pobiegłeś za Nim... za Tęczowy Most,
tam gdzie nie ma bólu, nie ma choroby,
nie ma smutku i nie ma samotności...

Pozostawiłeś swoje miseczki, hamaczki, zabawki, smakołyki...
i nas, z pustym sercem, potokiem łez, krzykiem rozpaczy...
miłością stłamszoną przez bół rozstania, pustką pogłebiającą tęsknotę...

Setki zdjęć, dziesiątki filmów nie zastąpią Ciebie, tego jedynego,
niezastąpionego freciaka - strażnika domu, broniącego przed obcymi fretkami, freciaka - bojącego dudka na widok zmiotki...freciej zabawy i uśmiechu...

Choroba podstępnie Cię nam wykradła, choć tak dzielnie walczyłeś...
a może miłość do Dziabąga była tak wielka, że podążyłeś za Nim?
ale czemu tak prędko??? Czyżby Ci szepnął na pożegnanie, że czeka na zabawy z Tobą?

Twoja dziewczyna Tasia tęskni za Tobą bardzo...
tęskni za Wami oboma...za czasami, kiedy miała kogo bronić!

...a obiecywaliśmy sobie, że jak tylko przyjdzie wiosna, to pójdziemy na spacer...
jak kiedyś... na Młociny

Dziabąg, nasz Mistrz odszedł :(:(:(

2010-03-03T00:08:00.002+01:00

Dziabągu, nasz Ogonku kochany!
Nie ma słów, które by ukoiły ból...
Nie ma słów, które by wypęłniły pustkę...
Ale są słowa, które zaprowadzą Cię tam, gdzie się kiedyś znowu spotkamy:

Wiej wietrze wiej
zmyj z duszy mej cały lęk
rozkołysz czas
po halach niech buja się
po chmurach
poprowadź mnie
nasyć marzenia jak żagle
siłę im daj
błogosław życia skraj
a światu powiedz
by z nocy w mocy odrodził się
i nie poganiał nie poganiał mnie

a kiedy zasnę
rozsyp melodię tą w piach
kamieniem w wodę wrzuć strach.

Psio Crew - Modlitwa.mp3

Found at: http://www.filestube.com

Żegnają Cię zasmucone i osamotnione fretki - wierny kumpel Dyzio i córka Tasia

Dziadku Dziabągu, zdrówka życzymy!!!

2010-01-22T17:01:00.005+01:00

Dziadek Dziabąg z wiernym przyjacielem Dyziem

Kochany Dziadku Dziabągu!
Życzymy Ci z całego serca DUŻO ZDRÓWKA!
Wiemy, że życie starszego pana, z wieloma chorobami jest bardzo trudne, ale wiemy też, że jesteś najprawdziwszym TWARDZIELEM i nie raz już stawiłeś czoła wielkim trudnościom!
Życzymy Ci, aby apetyt był, by leki nie były takie niesmaczne!
By serducho Cię nie dusiło, kręgosłup nie bolał, a wątróbka nie doskwierała!

Jesteś najprawdziwszym frecim Dziadkiem i wierzymy mocno, że na wiosnę będziesz mógł iść na spacer w towarzystwie jednego ze swoich wnuków, prawnuków... praprawnuków!

Pan Dyzio był chory (:

2010-01-05T16:53:00.003+01:00

Pan Dyzio był chory
i leżał w łóżeczku.
I przyszedł wet doktor.
- Jak się masz, freteczku?

- Źle bardzo – i łapkę
wyciągnął do niego.
Wziął za puls wet doktor
poważnie chorego.

I dziwy mu prawi:
- Mało się jadło,
co gorsza, nie myszki,
lecz odrobinę Intestinala;

Źle bardzo… chora nerka!
Źle bardzo, freciaczku!
Oj długo ty, długo
poleżysz w łóżeczku

I nic jeść nie będziesz,
convalescenca i basta.
Broń Boże mięska,
papryczki lub chrupka!

- A myszki nie można? -
zapyta Dyziołek –
lub kurczaczka małego
choć parę udeczek?

- Broń Boże! Głodówka
i dieta ścisła!
Od tego pomyślność
w leczeniu zawisła.

... tak przedstawia się zdrowie Dyzia dziś...
po 18 czeka biedaka operacja wodonercza...
precz z wielką nerką, balonem wypełnionym moczem...

potem fachowa opieka wet doktora...
powrót do domu, do Dziabąga i Tasi...

Dyziaku...freciaku o anielskim spojrzeniu i anielskiej duszy..

TRZYMAMY ZA CIEBIE BARDZO MOCNO ZACIŚNIĘTE KCIUKI

FRECIAKI I INNE ZWIERZAKI SUPŁAJĄ OGONKI

Dziabągi zimowe (domowe)

2009-12-24T03:35:00.002+01:00

Dyź i Taś mają nową rozrywkę - polowanie na krople wody!
Tasia uwielbia jajka!
Dziabąga brzuszek to bbb wygodna poduszka!
Dziab i Dyź, to kumple jakich mało!
Dyź w swoim nowym "posłanku"
Wielbiciele żółtka!
Dziabąg czasami ma ochotę na trochę zabawy!

Dzień Bez Futra-przez cały rok!

2009-12-03T03:02:00.002+01:00

Jesteśmy szczęśliwymi fretkami! A dlaczego?
Dziabąg i Dyzio urodzili się na fermie (ewentualnie w hurtowni zoologicznej), ale na szczęście nie zostali tam długo! Gdyby nie trafili do sklepu, a potem do kochającego domku... mogliby skończyć na jesieni, w wieku ok. 6 miesięcy jako kołnierzyk, mufka, etola, czapka czy inny element stroju!

Cały rok, a szczególnie 25.listopada, w Dniu bez Futra protestujemy przeciwko zabijaniu zwierząt na futra!!!

2 lata temu Tasia miała przyjemność protestować na rękach Agaty Buzek!
a w tym roku z Vivą!

A przeciwko czemu protestujemy?
FERMA FUTRZARSKA uwaga! drastyczne sceny!
Czy tak powinno wyglądać życie zwierząt?
Zwierzęta trzymane w ciasnych klatkach, karmione odpadami, zlęknione i pozbawione wolności czekają w bólu, uciemięrzeniu i upodleniu na dzień, w którym pozbawi się ich życia w imię ich futra!
Czy dla szyku, blichtru, sławy i samozadowolenia elegantek powinny te niewinne istoty cierpieć?
Lisy, jenoty, szynszyle, norki, króliki... a także psy i koty kończą swój krótki, przepełniony cierpieniem żywot w imię mody! Mody ociekającej krwią!

Clover - nietypowa fretka adopcyjna

2009-11-04T21:54:00.048+01:00

Od roku jest z nami fretka Clover, która ani nie mieszka z nami, ani nie bawi się z nami, a na dodatek nie wygląda tak jak my!

Wygląda trochę inaczej - ma długie, smukłe ciałko, futerko ma jasne, elegancki śliniaczek, na ogonku czarny pędzelek... ale łapki tak samo czarne jak my!

Śliczna frecia panienka mieszka bardzo daleko, bo aż za Oceanem, na prerii... i jest jedną z tych fretek, które można adoptować wirtualnie :-)

Nie leniuchuje tak jak my, tylko bierze udział, wraz z kompanami w programie walki z zarazą, która zagraża dziko żyjący fretkom czarnołapym.

Fretki czarnołape żywią się przede wszystim pieskami preriowymi, na które to polowano tak intenstywnie, że z czasem zabrakło ich w menu tchórzy...i tak się stało, że Mustela Nigripes są na liście CITES i muszą być reintrodukowane w środowisku :-(

Dziś część z nich mieszka w ośrodkach badawczych, pojedyncze osobniki w zoo, a część już szczęśliwe buszuje na prerii - w ciągu 20 lat udało się przywrócić naturze ponad 200 osobników! Pan Travis Livieri opiekuje się BFF w ośrodku w Colorado, a wszystkie sukcesy i porażki pracy nad reintrodukcją tego zagrożonego gatunku opisuje na blogu

Jeżeli zaciekawiła Was nasza koleżanka Clover, to poczytajcie o BFF i zagrajcie w grę, która sprawdzi waszą wiedzę o tchórzu czarnołapym.

Jesienne fretki

2009-10-12T22:59:00.012+02:00

Jesienne deszcze zmusiły nas, by wreszcie zasiąść do komputera i napisać, co tam u Dziabągów słychać !

Ostatnio bylismy zajeci wizytami w lecznicy, bo nadszedl czas kolejnych frecich przegladów!
A oto wyniki:
Dziabąga znowu zaczal meczyc kaszel, wiec musial sie troche postresowac - pobieranie krwi, wizyta u kardiologa. Musimy walczyć z nadmiarem mocznika (co jest bbb trudne), poprawic lekko nadwatlona watrobke...a serce ma sie bez zmian (no jest malutenka poprawa, no ale ten kaszel). Chwilowo sytuacja jest opanowana i oby tak bylo dluugie miesiace! Trzymajcie kciuki!!!

Tasia zrobila sie jakas spiaca królewna, ogonek nie chcial porastać wloskami (po opóźnionym lysieniu letnim?)...a tu zbliża sie wiek 5,5 latek... wieć udalismy sie na badanie krwi! Stresu i niezadowolenia nie bylo konca, a wyniki - idealne!!!

Dyzio jeszcze sie nie odwazyl wyjsc z domu... bo jak wszyscy wiedza, to najprawdziwszy fretko-tchórz! ale i tak go czeka wycieczka - za miesiac cala trojka ma przeglad usg!

5 lat temu - 3 frecie

2009-07-26T13:48:00.007+02:00

Dziabąg był przez pierwszy rok swojej bytności panem i władcą!
Aż tu pewnego upalnego dnia lipcowego 2004 życie tego rozpieszczonego amanta zmieniło się... i to diametralnie!
Do jego domu wprowadziła się córcia Tasia, rezolutna wszędobylska panienka.
Kilka dni później dołączyła zagubiona sierotka Dyzio... sklepowy chorutek.
Tata, a zarazem Wujcio Dziabąg był załamany! Gnojstwo go podgryzało, się przytulało, znosiło jedzenie do spanka... a nawet zrobiło sobie toaletę w jego najukochańszej kryjowce!

A dziś - to jego wierni opiekunowie, obrońcy i przyjaciele!

a Dyzio jest taki sam... niezmiennie zawadziacki, zawsze radosny i z pełnym frecim ADHD - freci szczeniak, lat 5 i 2 m-ce!
DYZIU, STOOO LAT!!!

Dziabąg znany i ... podkradany

2009-07-02T22:37:00.012+02:00

Temat "podkradania Dziabąga" powraca jak bumerang!
Zdjęcie Dziabąga powstało podczas spotkania z wetką Joanną Zarzyńską z okazji Pierwszych Dni Fretki na SGGW, w 2006 roku, a następnie zostalo opublikowane w fachowym pismie "Fauna i flora"
http://www.faunaflora.com.pl/archiwum/2006/sierpien/sierpien.php

Od tamtego czasu, raz na jakis czas jest podkradane i publikowane - a to na wwww.nasza-klasa.pl, a to na róznych aukcjach...

aktualnie -
http://www.allegro.pl/item67842462_roczna_fretka_samiec_niekastrowany_z_charakterem.html
po prosbie usunięcia zdjęcia z aukcji postanowiono zalozyć nową aukcję
http://www.allegro.pl/item678424627_roczna_fretka_samiec_niekastrowany_z_charakterem.html

a na dodatek... Dziabąg zostal matką!
http://allegro.pl/item681661512.html !!!

Wychodzi na to, że ciągle go sprzedają, i to zazwyczaj jako mlodziutkiego samczyka!!!
Serwisy ogloszeniowe nie reaguja na moje upomnienia, a uzytkownicy po czasie zdejmują zdjęcie, a niekiedy cala aukcję!
Mnie to denerwuje, nie tylko dlatego, że ktos podkrada mojego Dziabąga, a przedewszystkim czyjes zdjecie... ale też dlatego, ze sprzedając zwierzaka nie ma nawet jego prawdziwych zdjęc, co jak dla mnie swiadzczy o braku wiezi do freta (nie mowiac o sprzedawaniu i to przez internet)...ech, szkoda gadac!

ps. czasami na aukcji pojawia się Dziabąg z Dyziem (to samo pochodzenie zdjęcia)

Dzień Taty Dziabąga

2009-06-23T18:27:00.012+02:00

Dawno nie pisalimy, bo mielismy bardzo dużo pracy...ale o tym innym razem.

Najwazniejsze to to, że tata Tasi i przyszywany tata Dyzia, szacowny senior rodu, pan Dziabąg ... powraca do zdrowia! Oczywiscie, jak to w tym wieku, na ideał nie ma już co liczyć, ale od kilku dni próbuje znowu biegać!!!

Tatku Dziabągu, życzymy zdrówka!!!

5 lat Diabła Tasmańskiego

2009-05-13T13:42:00.007+02:00

Gdzieś tu kryje się Tasmania 5 lat temu - może to ta na rękach?

A tak obecnie prezentuje się mała łobuzica ;-)

Dzisiaj nasze diablątko kończy 5 lat - 5 lat nieustannego reformowania - Tasia od pierwszych dni zasłużyła na swoje imię ;-) Na dzieńdobry pozbawiła nas prądu demontując gniazdko elektryczne od którego zasilany był cały sprzęt! Z perspektywy czasu okazuje się, że jej niecne uczynki nadały pozytywny obrót kwestii urządzenia mieszkania ;-) Już nie ma gniazdek przy podłodze, żadne kable się nie walają pod stołem, no i nie ma opcji wejścia na parapet. Choć po tych 5 latach jest o niebo (diabeł w niebie?) lepiej, to Tasmania nadal w pełni zasługuje na swe imię - charakterku się nie pozbyła i pewnych rzeczy nie da sobie przetłumaczyć, jak robienia zapasów pod łóżkiem, czy włamywania do szafy... Co prawda przez te 5 lat naprawdę się zreformowała, tak że mozna ją przytulic do twarzy (nie dziurkuje warg i nosa) oraz karmic z ręki (nie przegryza już palców), to nadal potrafi nieźle dziabnąć szczególnie podczas sprzątania podłogi - ma być brudno i basta!
Nie można nie pochwalić Tasi za obronę domicylu - nie chowa się jak Dyzio tylko dzielnie atakuje (szczególnie kobiety) a i o łupach nie zapomina - nie przepuści okazji do zrabowania chusteczek z torebki lub plecaka ;-) Niestety z podobnych względów nie możemy dłużej gościć frecich samiczek - tych nie toleruje śmiertelnie i po barbarzyńsku usiłuje eksterminować :-( Raz tylko zdarzył sie cud - rok temu próbowała matkować 2 miesięcznej Mufce a po jej wyjeździe bardzo posmutniała...
Wiele by można jeszcze napisać co Tasmania zbroiła przez całe swoje diable życie, ale to (mamy nadzieję) dopiero za rok - a przez ten czas niech nam żyje zdrowo i daje przykład innym fretkom jak trzymać dobrą forme pomimo dojrzałego wieku ;-) 100 lat Tasiu!
PS. Dzisiaj 5 lat konczy również liczne rodzeństwo Tasi - dzieci Dziabąga i Nutki :-) Niestety niektórzy juz odeszli (Albert), inni maja się całkiem dobrze (Crazy), a o większości nic nie wiemy, niemniej jednak wszystkich ściskamy + czochramy urodzinowo i życzymy 100 lat w zdrowiu i frecim szaleństwie :-)

6 lat temu urodził się Dziabąg!!!

2009-05-03T00:57:00.003+02:00

Dziabąg, 6-latek

Moi Drodzy!
Wznosicie za mnie toast, jakże mnie to raduje!!!
Opowiem Wam trochę o moim życiu!

W maju 2003 urodziłem się - na jakieś fermie lub innym mało przyjemnym miejscu...

Od czerwca mieszkałem - w sklepie zoologicznym (na szczęście dbali tam o mnie)
W lipcu odwiedziła mnie jakaś miła pani i bardzo dużo głaskała...a ja ani razu nie ugryzłem!!!
We wrześniu, co najpierw co kilka dni, potem codziennie przychodziła znowu ta miła pani, z jakimś strasznie miłym panem - bawili się ze mną i mówili, że chyba czeka mnie przeprowadzka...
4 października 2003, w czwartek wieczorem - przywieźli transporterek, wzięli mnie na ręce, kupili puszkę Claudersa... i zobaczyłem wielki świat! jechałem tramwajem (schowałem się do plecaka) i wszedłem do domu, nowego miejsca, pełnego nowych zapachów, których się trochę bałem, więc zamieszkałem na czas jakiś za wielkim łóżkiem...
... przez 5,5 roku wydarzeń było bez liku - przemeblowania, remonty, a co najważniejsze - randki i rodziły się moje dzieciaczki, potem wnuki, prawnuki... zamieszkali ze mną moja córcia Tasia i przyszywany synek Dyzio! Jak mi z nimi dobrze!
Od 1,5 miewam problemy ze zdrowiem, ale konieckońców biorę się w garść i zdrowieję! Pół roku temu przeszedłem bbb poważną operację, serducho jest pod kontrolą, a to, że w nóżkach wróci władza bbb mocno wierzę!!!
...6 lat minęło jak jeden dzień...

Wiosna to źródło energii!

2009-04-15T23:21:00.005+02:00

Wiosna jest piękna! Nareszcie taka, jaką lubimy - słoneczna z powiewiem orzeźwienia!
Dziabągi chętne do zabawy (co prawda, każdy o innej porze) czekają na wiosenne spacerki! Dyzio (słynny zmarźluch) nie zmienia jeszcze futerka - dumnie obnosi się ze swoim grubym, zimowym futerkiem, a Tasia postanowiła w ciągu 2 dni zmienić wygląd - teraz przypomina raczej szczurka, a nie fretkę ;)
Dziabąg ma lepsze i gorsze dni - a to chory pyszczek (niech ten mocznik pójdzie sobie precz!), a to wizyta u lekarza i płukanie... ale dzięki temu spaceruje, a to zabawowy zryw!

Wiosenne świętowanie, pomimo nerwów

2009-04-12T19:08:00.006+02:00

w drodze do przychodni
Dziabąg w roli zajączka wielkanocnego
drzemka pod lecznicą?

Dziabągi poczuły nadchodzącą wiosnę - temperatura się podniosła, więc już mniej śpimy, mniej jemy ... a w głowie nam tylko zabawy!!! Dyzio gania na potęgę Tasię, a Tasia buszuje ile się tylko da - istne diabełki!!!
Tylko Dziabąg nie może się w pełni cieszyć nadchodzącą wiosną - już po raz czwarty jego wrażliwe, starzejące się ciałko odczuło zmiany w pogodzie,ech...
Przełom jesieni i zimy, a potem zimy i wiosny są dla Dziadka czasem, kiedy łamie w kościach i wykręca w stawach!
Zaczęło się osłabienia nóżek, które to nie wróciły po ostatnim osłabieniu do normy. Rozpoczęliśmy walkę, ale pogoda postanowiła nam przeszkodzić-zaczęły się nawałnice i dni pełne przeszywającej wilgoci...wizyta u wetki i zaczynamy się leczyć-pełni optymizmu!!! Jednakże, po 10 dniach nic się nie zmieniło - na lepsze, a i pozornie na gorsze, więc znowu wizyta u wetki... i badanie krwi - nózki nie pracują, to i mocz zalega w pęcherzu - mocznik przekoroczony 4-krotnie, wrrr
Pani doktor mocno wierzy w Dziabąga i płuczemy go przez 2 dni - chłopak znosi to bardzo dzielnie, a i jego serducho jest wytrwałe!
Teraz czas poświętować...

Czy to już wiosna???

2009-03-22T00:46:00.003+01:00

Dyzio i Dziabąg wyczekują wiosny
Uff, za nami kolejny piątek trzynastego!!!
13.02 Dziabąg był na wizycie u kardiologa, bo coś nienajlepiej się czuł i prezentował po kroplówkach, które dostał na oczyszczenie nerek. Diagnoza niepocieszająca - kardiomiopatia rozstrzeniowa... starość nie radość
Minął miesiąc regularnego podawania leków, na wzmocnienie mięśnia serca i zapobiegawczo, co by się nie rozrastało, oraz specyfików na pozbycie się nadmiaru płynu, by nie obciążał pikaweczki - i mamy efekty!!! Dziabąg chętnie się bawi, często pierwszy wstaje i dopomina się zabaw, a i chrapanie podczas snu jest dużo cichsze!!!
Jedyne co jest niepokojące, to nadmierny apetyt, poddenerwowanie jedzeniem!

Wyczekujemy wiosny, takiej ciepłej, pachnącej... byśmy mogli pospacerować, poniuchać w trawie, pokopać pod drzewkami i wywietrzyć nasze futerka!

Meldujemy się!

2009-03-13T00:51:00.005+01:00

Dziabąg się kuruje, a my go w tym wspieramy

Dawno się nie odzywaliśmy... gdyż byliśmy bardzo, ale to bardzo zajęci!
Dziabąg miał dużo badań, a wyniki nie były najlepsze!
Zajęliśmy się kurowaniem naszej Głowy Rodziny - u to leki, a to regularne posiłki, a to umiarkowane zabawy, a to doglądanie i dopieszczanie...
Dziabąg dzielnie znosi wszystkie zabiegi i ma się ... lepiej!!!
A o tym, jak wygląda nasze przedwiośnie napiszemy lada dzień!!!

Kontrola zdrowia

2009-01-24T23:12:00.000+01:00

Minęły kolejne dwa tygodnie rekonwalescencji, która przebiega najlepiej w zakresie apetytu i dobrego humoru! W środku raczej wszystko się pogoiło i nie doskwiera mi jakoś widocznie, sen mam spokojny, zabawy znikome - bo taka pora,tylko to chodzenie jest największym problemem, choć już i tak jest lepiej!

Na wizytę, w czwartek pojechała cała nasza brygada (miał też jechać Dyzio - ze względu na przepełnione i ulewające się gruczoły, no i swoją linię tasiemki i wagę samiczki, ale pojechała też Tasia, bo załapała jakieś pokasływanie)
- Dyzio został oczyszczony, obejrzany wnikliwie i ...jak się nie weźmie za siebie, to zrobią mu badanie krwi (ale będzie wrzask!)
- Tasia załapała infekcyjkę gardła i dostała chemioterapeutyk (p.wetka podziwiała jej zimowe otłuszczenie! kiedyś też byłem taki elegancik!!!)

A u mnie? Gardło, węzły, serce, płuca, brzuszek - ok! no ale te nóżki...
Potem została mi pobrana krew (elegancko, bezproblemowo, nawet nie drgnąłem... a założyli rękawice, co bym nikogo nie pogryzł... ja? Dziabąg? a popołudniu druga p. wetka zbadała mnie znowu, a następnie zrobiła mi usg (strasznie się wierciłem, bo to zimne i takie tam ugniatanie brzucha, ale w nagrodę mogłem pobuszować po całym gabinecie!) - ogólnie nie jest źle... tylko, że są te torbielki... oby wolniutko, albo nigdy nie rosły! no i mam kamień w nerce... ale tak wszystko wygląda cacy!!!

Pani wetka przeanalizowała moje wyniki krwi - krew jest w porządku (po takiej operacji i po takich przejściach), tylko mam za dużo mocznika, i stwierdziła, że będą mnie trochę płukać (będą mi robili kroplówki w domu, dadzą lek na siusianie - jasne, że nie inny niż ten, co miesiąc temu mnie zatkał!)... ale to za tydzień, kiedy już wszyscy będą mieli na to spokojnie czas... uff
Co mi się nie spodobało, to to że ograniczą mi trochę ilość samego mięsiwa (to miało byc tylko dla rekonwalescencji!!!
w trakcie piątkowej wizyty omówiono też kwestię moich tylnych nóżek i kręgosłupa - od spondylozy przecież już nie ucieknę, więc za jakiś czas... jak już mnie popłuczą i siły mi wrócą, to zajmą się tymi kręgami - albo będą leki przeciwbólowe, albo na chrząstkę... zobaczymy... a na przykurczoną nogę (od ponad miesiąca nie chce się porządnie wyprostować - to po kłuciu) dostałem vit.B comlex i masowanie...
Szkoda, że chodzenie po całym domu jest chwilowo zablokowane...tam panuje jakaś zaraza...

Minęły już 2 tygodnie od operacji

2009-01-13T20:38:00.006+01:00

Mijają kolejne dni, a ja się powolutku kuruję...
Wczoraj minęly 2 tygodnie od operacji... jak szybko!!!

Apetyt mam - już nie dostaję papki ze strzykawki, jak po samej operacji - jakie to było pyszne!!! Wracamy do normalnego trybu - mięsko, mięsko z gerberkiem, trochę suchego moczonego... jako pierwszy przybiegam do kuchni i niecierpliwie czekam na papu! Tasia i Dyzio marudzą, wybrzydzają, a ja wcinam ze smakiem!
Brzuszek powoli zarasta pojedynczymi włoskami, więc wyglądam przekomicznie!
Bardzo duuużo śpię, ale bardzo spokojnie, no i oczywiście z towarzystwem lub sam - ale z dala od transporterka=szpitalika (chyba źle mi się kojarzy!). Nocnego łazikowania już zaprzestałem (byłem rozregulowany całym wydarzeniem, lekami, no i brakiem mojego, fretkowego towarzystwa).
Zabawa mi w głowie bardzo sporadycznie (w sumie, to wszyscy raczej śpią), ale jak już, to usiłuje wykonywać radosne skoki itp, ale bardzo krótko - potem oddalam się do spanka... jeszcze lekko ściągnięty szyciem, nadal słabym krokiem...

Co z tym zdrowiem???

2009-01-09T23:04:00.002+01:00

Kolejne dni rekonwalescencji... i jest lepiej, ale powolutku!
Bylem na zdjęciu szwów (średnio mi się to podobało), wszystko goi się idealnie!
Nabieram sił - apetyt jest, kupy niekoniecznie zgubione (usiłuję pamiętać o kuwetce) i w sumie o dobrej konsystencji, chęć do zabawy jest - tylko nogi marne, kasłanie 2 razy po 3 kaszlnięcia, łazikowanie nocne trochę skromniejsze...

... ale co to za rekonwalescencja, kiedy mój syn Albert leży w ciężkiej chorobie...
wczoraj wieczorem zaniemógł, cały dzień badań, a teraz... pod opieką p.Wetki, która mnie ratowała - walczy o życie!!! jak nabierze sił do rana, to wyjmą mu paskudztwo z brzucha... a jest silnym chłopakiem, więc wierzę, że da radę!!!
Tata Dziabąg, siostra Tasia, kumpel Dyzio supłaja ogonki za "futrzaka-ostoję spokoju"!!!

Tata Dziabąg, córka Tasia i synek Albi, 12.2004

Po wizycie u Weta - ciąg dalszy rekonwalescencji!

2009-01-03T12:07:00.005+01:00

Tak opiekowałem się Dyziem, kiedy był po kastracji! 12.2004

Nie wiem, jak to sie dzieje, ale "trzymanie kciuków" działa! Bardzo dziękuję!!!

W domu to śpię, jem i trochę się przejdę... ale w drodze do weta kombinowałem, jak otworzyć transporter...a na stole też mnie nosiło! Pomimo moje pobudzenia p. Wetka obejrzała mnie ze wszystkich możliwych stron, ościskała, ponagniatała, zmierzyła co trzeba....i powiedziała, że wszystko się dobrze goi!!! Ten szew mnie trochę denerwuje, więc zaglądam tam czasami - jest odrobinę zaczerwieniony, ale to ponoć znaczy, że się goi! Węzły na szyi zmalały, gardło ok, serce i płuca w porządku, nie mam bolesności wątroby, tylko lekko się napinam przy badaniu szwów - nie dają mi nic przeciwbólowego, ech...
Moi cudowni opiekunowie robią mi dalej zastrzyki (w ogóle mnie to nie boli!) dają wszystkie leki, karmią regularnie (bardzo to lubię!), poją (jak ja tego nie lubię!), tulą i okrywają (spokoju nie dają!)...
Ale co mnie bbb denerwuje? Zabieramy mnie ciągle od koleżeństwa z łazienki (bardzo za nimi tęsknię- szczególnie w nocy dopominam się o ich ciepło, uwielbiam się w nich w wtulić!) - oby tak spokojnie było aż do środy... wtedy jedziemy na zdjęcie szwów!
Aha, no i kolejny raz zostałem pochwalony za spokój - wszystko daję sobie zrobić, nie gryzę!!! Przecież to ja jestem najsłynniejszą oazą spokoju wśród fretek, prawda?

Noc Sylwestrowa 2008 i ... wspomnienia z 2005

2009-01-01T23:49:00.007+01:00

nasze ulubione chluptanie w dzbanku, 31.12.2005
Dziabąga ulubione rolowanie, 31.12.2005
nie chce nam się jeszcze spać! 31.12.2005
czas iść spać (za szafka!), 31.12.2005

Noc Sylwestrowa ... w chorobie, to jakoś tak dziwnie!!!

Jak wspomnę wszystkie moje doychczasowe Sylwestry, to mnie chęć do życia ogarnia!

Najbardziej zabawowy był Sylwester 2005 - już z moją córką Tasia i druhem Dyziem (własnie był parę dni po kastarcji) - bawiliśmy się do białego rana!

Wczoraj, w tą Noc Sylwestrową odwiedzili mnie (no i wszystkich innych w domu) bardzo mili goście - tak na chwilkę, na toast za zdrowie! Dyzio i Tasia mieli wreszcie jakąś rozrywkę, ale mnie zaczęło nosić... no i musieli mnie powstrzymywać, żebym nie szalał!

No i minął kolejny dzień w życiu chorutka - chyba nie jest źle! tak trzymać! Pańcia mnie ciągle przekładam, żebym leżał na płasko i nie gniótl brzucha, no i wynosi mnie z łazienki - tam jest moje najukochańsze pośłanko, no i towarzystwo (tęsknimy za sobą strasznie - jak uda mi się wedrzeć na ich posłanie, kładą sie na mnie, lub ja na nich... pysznie! - no ale takie gniecienie się nie jest wskazane).

Lekarstwa przyjmuję, papu też (nadal jem nieduże porcje, ale na taką małą porcję ma wilczy apetyt), wczoraj miał lekko zaczerwieniony szew, ale ranki itp podobne pobieraniu/kroplówce już niezaognione, leki p.bólowe nie działają już, więc trochę mnie boli... widać to jak chodzę, jestem ściągnięty i nóżki są trochę słabsze.

Jutro wizyta u wetki - oby wszytko grało jak należy!!!

Pierwszy dzień po operacji

2008-12-31T00:03:00.010+01:00

Bardzo sie cieszę, że tak ciepło myślicie o mnie!!! Dzięki Waszej pomocy: Ghja, Piekara - transport do i z lecznicy, KaHa - przygotowanie domowego gerberka oraz całej "grupie wsparcia" na Fretkorum i na gg - mam siłę walczyć!

Prawdą jest, że w trakcie przejazdu, wizyty u weta byłem dość rzeźki! jak to fretka, nosi ją nawet kiedy jest chora!

W domu jest różnie - głównie śpię (no ale co ja mam teraz do roboty - spać i się regenerować), albo się trochę poszwendam - i jestem mocno niezadowolony, że nie modę iść do moich przyjaciół (za kibelek)!

Kroplówka mi się średnio podobała, ale nie miałem wyjścia... bez tego nie ma poprawy!
Żarełko smakuje mi, ale porcyjki jem małe.

Mam nadzieję, że dzisiejsza noc będzie spokojna!!!

Dziś miałem bbb poważną operację!

2008-12-30T01:20:00.002+01:00

Dziabąg i syn Albert w grudniu 2005

Jakiś dziwny był ten dzień!
Znowu zawieźli mnie do kliniki - na badania krwi. Zostawili mnie tam pod fachową opieką... w oczekiwaniu na wyniki i decyzję o operacji. Okazało się, że byłem w dobrej formie - więc postanowiono mnie ciachnąć!

Leżę teraz w ciepłym i kimam - muszę zregenerować siły, bo operacja była bardzo poważna! Wyniki krwi poprawiły się od zeszłego tygodnia, więc nadawałem się do cięcia! Podczas operacji był mały problem z serduchem, był bezdech - ale zostałem przywołany do porządku!!!
No a ta wstrętna torbiel była gigantyczna, z paskudnymi złogami w środku, a na dodatek była cała masa drobnych torbielek umiejscowionych na kawalku płata wątroby - to wszystko poszło do śmietnika!!! uff!!!
Teraz czekam, aż wszystko się unormuje - narkoza pójdzie ostatecznie precz, brzuch i naczynia w nim dostosują się do nowej sytuacji-bez tego rozpychacza i cała fabryka zacznie działać po nowemu!
Muszę pilnować szwów (7 cm szycie), muszę być dokarmiany , pojony, a jutro jadę na kroplówkę! Podają mi Synergal i drugi antybiotyk w zastrzyku, muszę dbać o odbudowę wątrobę tabl.Essentiale, no i doglądac jak tam serce i oddech... Teraz nocka, następnie 3-4 dni oczyszczania pooperacyjnego, potem wizyty i leki przez 10 dni, a po 2 tyg. badanie krwi!!!

PROSIMY O MOCNO ZACIŚNIĘTE KCIUKI, co by ten okres rekonwalescencji szybko minął!!!

Czyżbym zdrowiał?

2008-12-29T01:14:00.002+01:00

Właśnie wziałem kolejną porcję lekarstewek, zjadłem pyszna kolację i odbyłem gry zabawo-rehabilitacjne... staje coraz częściej na obu tylnych nóżkach, a do toalety śmigamy samodzielnie! są chwile słabości - łapię jakieś takie starcze zawieszki...
Zaraz idzę znowu spać(ciekawe, czy obudzę wszystkich o 5 na łazikowanie?) ... no i o 10 na badania!!! Od wyników - jaki mam mocz, czy moja krew składa się z krwi, czy też rozcieńczonej i niedotlenionej krwi, jak moje serducho i moje płucka zależy, czy wyrzucą już jutro tą torbiel, czy trzeba będzie poczekać...

Trzymajcie wszystkie możliwe kciuki i mocno zasupłane ogonki!!!

Świętowanie... Dziabuś zdrowieje (?)

2008-12-28T01:34:00.012+01:00

Co to się dzieje, że wszyscy się mną zajmują? Ciągłe dokarmianie, szprycowanie lekami, zabawianie, doglądanie, głaskanie...
Od wczoraj oddycham już normalnie (tzn tak po Dziabągowemu - kto mnie gościł, to wie, o czym mówię) teraz jest już tylko świszczenie, chrapanie i piskanie podczas snu. Apetyt jest, ale nie taki całkiem samodzielny... bo trzeba przynieść mi pod nos, wtedy się budzę i wcinam (mniej, niż zazwyczaj). Lekarstwa biorę całkiem chętnie (dają mi na malt-past'cie, więc Dyzio i Tasia też by zjedli, ale odganiają ich, co by nie kosztowali ;-)

Chodzenie jest chyba najgorsze ... prawa noga jest (prawie) całkiem porażona (może to też przez to ukłucie w lecznicy - tam miałem zastrzyki, kroplówkę, pobieranie krwi, a potem taką gulkę w środku), ale ogólnie mam bardzo znikome mięsnie w tylnych łapkach... Jak chodzenie jest utrudnione (to jest ciągniecie za sobą odwłoczka), to i z toaletą jest różnie - ogólnie staram się skorzystać z kuwety, ale robię to na leżąco...

Wszystkich bardzo cieszy moja chęć do zabawy - trzeba mnie zachęcić i obudzić, wtedy się staram i jest całkiem fajnie :-)

Moja kompania dba o mnie należycie - Dyzio mnie ogrzewa

a Tasia nas pilnuje!

Do wczoraj była u mnie w gościach Igła - też mnie doglądała i się mną przejmowała! - o niej dowiecie się z kolejnego wpisu :-)

kolejny dzień u weta, a tu Wigilia...

2008-12-25T02:43:00.003+01:00

Dzisiaj pojechałem znowu do weta... zbadała mnie bbb miła wetka! przeanalizowała wszystkie moje wyniki, zbadała płucka, serduszko, brzuszek, nóżki, oczko... i powiedziała, że powoli wychodzę z tego co mnie spotkało w poniedziałek, ale bbb nie podobała jej się moja nieszczęsna,rosnąca torbiel w wątrobie - jak mi się krew w poniedziałek poprawi, to możliwe, że zostanę zoperwany! chyba się trochę boję, no ale to konieczne! dostałem różne lekarstewka, co bym się lepiej poczuł - antybiotyk, steryd, probiotyk i coś na reperację wątroby. Ogólnie - jestem coraz bardziej tzw. Dziabągiem - no ale nózki mnie uziemniają i chyba ta torbiel mnie gniecie, ech!
Apetyt mi wraca, więc powinno iść ku lepszemu!

Koniec tego gadania jak dziadek w kolejce do lekarza!
Dziś Wigilia, a po pólnocy moje stadko przemówiło ludzkim głosem !
Życzyliśmy sobie i wszystkim fretkom dni pełnych radosnych zabaw, zdrowych kręgoslupików, lekkich brzuszków, sprawnych łapeczek, oraz miseczek smakusiego żarełka i ciepłego hamaczka we fretkozakręconym domu!
(wspomnieliśmy nasze stójki, kiedy to zdrowie dopisywało!)

Szlachtne zdrowie...

2008-12-23T23:51:00.019+01:00

Jeszcze 2 dni wcześniej podczas zabawy...

... nikt się nie dowie jako smakujesz, aż się zepsujesz. Ech, to moje zdrowie... jeszcze 2 dni temu nic mi nie było - tak przynajmniej wyglądało! Może i coś się działo, ale żeby takie poważne problemy?!

... i w poniedziałek po badaniach

Dziś mnie znowu badano, prześwietlano i omawiano moje wyniki krwi i moczu - nie jest dobrze :-( Trudno powiedzieć, czy to się stało wczoraj, po lekarstwie, czy też już od jakiegoś czasu szwankowała moja wewnętrzna fabryka. A może coś mnie zatruło, a może się tak szybko starzeję? Najważniejsze - muszę sie wziąć w garść i popracować nad moją kondycją, moją krwią... bo czeka mnie operacja! Torbiel w mojej wątrobie rośnie i uciska wszystko dookoła i z tego są same problemy! Na razie muszę się wyspać, jeść regularnie ciepłe wzmacniacze, czekać aż leki zaczną działać... moje krew jest marna, ja niedotleniony, źle mi się oddycha... a z taką krwią, to mnie nikt nie zoperuje!

A może zabawię się w wampira i odświeżę swoją krew?

Dziabuś niedomaga :-(

2008-12-23T00:22:00.003+01:00

Rano Dziabąg miał spuchnięty brzuszek i pociągał nóżkami, przewracał się trochę. Pojechaliśmy do weta w zupełnie innym celu - miał (razem z pozostałą dwójką) mieć kontrolne badanie uszu. Lekarz jak go zobaczył, natychmiast stwierdził że ma wodobrzusze i po zbadaniu zaaplikował mu Furosemid, który miał spowodować zejście płynu. Niestety, ale to Dziabąg o mało nie zszedł... bardzo źle zareagował na lekarstwo - tak jakby dostał głupiego jasia. Lekarz był bardzo zaskoczony taką reakcją, osłuchiwał go jeszcze kilka razy przez godzinę i stwierdził, że powinien się za jakiś czas unormować.

Po powrocie do domu Dziab bardzo długo nie oddał moczu, był sflaczały a zarazem zdenerwowany. Postanowiłam nie czekać i pojechałam do Oazy (lecznica na Potockiej) w celu dokładniejszych badań. Oczekując długo w kolejce, trochę mu się poprawiło; do późnego wieczora został sam w szpitalu na dokładniejsze badania - wynik poniżej. Dostał Convalescence Support, próby wątrobowe i kreatynina w porządku, mocznik (170) i glukoza (140) powyżej normy; reszta wyników jutro. Prawdopodobnie będzie musiał dostać kroplówkę ale problemem jest zawarty w niej Furosemid...

Teraz sobie śpi - jest bardzo słabiutki, ale Dyzio go przytula. Musimy go poić i przypilnować żeby zrobił siusiu. No i żeby nic nie jadł, poza małą ilością Convalescence...

Prawdopodobnie winna temu wszystkiemu jest torbiel na wątrobie, która uciska i powoduje przesączanie płynów a w efekcie zatruwanie nerek :-(

Data badania 22/12/2008. Opis zmian: W badaniu USG widoczna torbiel wątroby wielkości 6/4,7cm, w świetle widoczne pojedyncze wolno pływające złogi? Przy płatach wątroby widoczna niewielka ilość płynu. Pęcherzyk żółciowy bez zmian. Śledziona bez zmian. Nerki o cechach zapalenia przewlekłego, nadnercza bez zmian. Pęchcerz moczowy silnie wypełniony moczem, ściana bez zmian. Pozostałe narządy jamy brzusznej bez uchwytnych zmian.

Jutro wieczorem zajmie się nim dr Inga - oby mu się do tego czasu polepszyło - prosimy trzymajcie za niego kciuki, a Wasze fretki niech zawiążą ogonki :-)

Fretko-bajki...

2008-12-22T00:53:00.002+01:00

Jestem już sędziwym dziadkiem Dziabągiem...i jak na takowego przystało lubie opowiadać moim wnukom bajki: " Dawno temu, za pięciomia lasami, za dziesięcioma morzami, prawie na krańcu świata żył sobie taki mały stworek...zwali go Dziabągiem... pewnego zimowego wieczoru zawitał do domu... przyjęli go z otwartymi ramionami i gorącym sercem..."

wspomnienia sprzed 4 lat!

2008-12-13T01:03:00.002+01:00

Nastały długie, zimne noce. Co tu robić? W dzień śpimy, w nocy śpimy... czasami zrobimy mały obchód (spożywczo-kontrolerski), ale ogólnie... niewiele się dzieje. Aż tu naszło nas znowu na przegląd archiwów domowych... dziś wspominamy zimę 2004/2005, kiedy to odwiedzały nas nasze żony, mamy, dzieci, rodzeństwo i cała masa przyjaciól!Ależ to były pyszne domówki!!!

Na zdjęciu (od lewej) Dyzio, Tasia, Dziabąg oraz Albert (syn/brat) i Nutka(żona/mama)

Zimowa szata w nadejściu :)

2008-12-10T00:52:00.000+01:00

Każdy w swoim tempie (Tasia już miesiąc temu, ja z tydzień temu, a Dyzio dziś) zmienia futerko na zimowe. Dzięki temu jesteśmy trochę więksi (grubsi), ale niekoniecznie jest nam cieplej (: Teraz śpimy bbb dużo (biegamy 2 godzinki dziennie) i to najulubieńszych norkach i hamaczkach!

Fotoprezentacja Dziabągów

2008-12-02T22:48:00.000+01:00

To ja, Dziabąg - przyczyna całego zamieszania!!! nim moja rodzinka się powiększyła, moją najlepszą przyjaciółką była przemiła zebra - tu ogrzewa mnie po moim pierwszym DBF-ie, 2004!

2008-12-02T22:40:00.000+01:00

To mój wierny druh -Dyzio! freciolek z niego bojażliwy, a zarazem strasznie waleczny (taki puchatek, to on był tylko pierwszej zimy -2004)

2008-12-02T22:29:00.000+01:00

A to moja pierworodna -Tasmania, fretka z charakterkiem-jak to większość samiczek (to jej pierwszy DBF -2004)

2008-12-02T22:11:00.000+01:00

To my, ferajna Dziabągi (w pięknej, zimowej szacie, 2 lub 3 lata temu)

2008-12-02T22:01:00.000+01:00

Ale się napracowałem! Przegrzebałem (jak to fretka ma w zwyczaju) przepastne foto-archiwa mojej rodzinki i postanowiłem zamieścic zdjęcie mojej ferajny, oraz każdego z nas z osobna.

TO JA DZIABĄG, POZNAJCIE MNIE!

2008-12-01T09:20:00.000+01:00

Fretki, fretko-maniacy, zwykli ludzie i pozostałe istoty - WITAJCIE!

Pozazdrościłem moim pobratymcom, szczególnie Fredziowi i Ruppertowi, internetowej sławy... Dlatego, pomimo sędziwego wieku postanowiłem wykopać sobie norkę w wirtualnej rzeczywistości ;-)

Będziecie mogli się tu dowiedzieć, jak się miewa moje stadko, w skład którego na stałe wchodzą aktualnie:

Tasia - moja pierworodna
Dyzio - mój podopieczny
An - nasza pancia
Pass - nasz pancio
Clover - "korespondencyjna" BFF

Obiecali mi, że czasem także tu coś skrobną :-)
Czasem stadko powiększa się o fretko-gości, mniej lub bardziej miłych - bez względu na ich charakter, możecie być pewni, że tu też się pojawią!

Oprócz aktualności, poznacie również bogatą historię fretkowych wydarzeń, w które zamieszani byli (za moją sprawą, a co!) moi towarzysze i szerokie grono znajomych. Zazwyczaj przedstawię to w formie galerii zdjęć, w miarę jak będę przekopywał przepastne (ponad 5 letnie!) archiwa.
Niestety nie obiecuję codziennych wpisów, jednak aby nic Wam nie umknęło, zaglądajcie tu jak najczęściej i piszcie komentarze - ZAPRASZAM!

W imieniu mieszkańców Dziabągowa,
Wasz Dziabąg